이/가
i / ga
제가 र 저는: कसैले नभनिदिने फरक
चित्र कसले गर्यो? भन्दा तपाईंको औंला ठ्याक्कै एक जनामा पर्छ। धेरैमध्ये यही एउटा। 이/가 भनेको कुन हो भनी छान्ने औंला; 은/는 भनेको त्यसमाथि बत्ती बालेर कुरा अगाडि बढाउने स्विच।
이/가 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
पहिलोपटक देखाउनु
손님이 오셨어요.
son-ni-mi o-syeo-sseo-yo
पाहुना आउनुभयो।
ढोका खुल्नासाथ टाउको उठ्छ र औंला भर्खरै भित्र पसेको पाहुनातिर सोझिन्छ
-
अरू होइन, म
제가 하겠습니다.
je-ga ha-get-seum-ni-da
म गर्छु।
सबैले एकअर्कालाई हेर्न बचिरहेको कोठामा एउटा हात उठ्छ र आफ्नै छातीतिर देखाउँछ
저는 하겠습니다 ले मलाई कुराको विषय बनाउँछ; 제가 하겠습니다 ले गर्ने मान्छे म हुँ भन्छ।
-
दुखेको ठाउँ देखाउनु
어디가 아프세요?
eo-di-ga a-peu-se-yo
कहाँ दुखेको छ?
डाक्टरको औंला बिरामीको शरीरभरि सर्दै एउटै ठाउँ खोज्छ — यहाँ? यहाँ?
-
त्यो होइन
그건 제 잘못이 아니에요.
geu-geon je jal-mo-si a-ni-e-yo
त्यो मेरो गल्ती होइन।
कसैको औंला तपाईंतिर सोझिन्छ, र तपाईं त्यसलाई हातको पछाडिले पन्छाइदिनुहुन्छ
-
नभएको कुरा
지금은 시간이 없어요.
ji-geu-meun si-ga-ni eop-seo-yo
अहिले मलाई समय छैन।
औंलाले समय हुनुपर्ने खोपी देखाउँछ, तर त्यो खोपी रित्तै छ
सबै एउटै चित्रमा
이/가 ले कुनै अर्थ थप्दैन, यो त एउटा औंला मात्र हो। ढोकातिर देखायो भने कसैले नचिनेको पाहुना कुरामा भित्रिन्छ; आफ्नै छातीमा देखायो भने गर्ने मान्छे अरू कोही होइन, म हुन्छु। शरीरभरि घुमायो भने कहाँ दुख्यो भन्ने प्रश्न बन्छ; आफूतिर आएको औंला पन्छायो भने 'त्यो मैले होइन' भन्ने हुन्छ। समय हुनुपर्ने खोपी देखाउँदा त्यो रित्तो भेटियो भने समय छैन भन्ने हुन्छ। त्यसैले जहाँ 이/가 टाँसिन्छ, त्यहाँ धेरैमध्ये 'यही हो' भनी छानिएको हुन्छ।