은/는
eun / neun
कोरियालीहरू 내가 होइन, 나는 किन भन्छन्?
चित्र बोल्नुअघि मञ्चमा एउटा बत्ती बाल्नुजस्तै — अब कुरा यसैको हो। बत्ती नपुगेको ठाउँ आफैं अँध्यारो हुन्छ। 은/는 भनेको कुन कुरा गर्ने हो भन्ने छान्ने बत्ती; 이/가 भनेको धेरैमध्ये यही हो भनी देखाउने औंला।
은/는 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
बत्ती परेको ठाउँ
저는 오늘 야간 근무예요.
jeo-neun o-neul ya-gan geun-mu-ye-yo
आज म राति ड्युटीमा छु।
मञ्चमा उभिएको मान्छेले बत्ती तानेर आफ्नै खुट्टामुनि राख्छ, पछाडिका मान्छे अँध्यारोमै रहन्छन्
-
दुइटा बत्ती
커피는 있는데 우유는 없어요.
keo-pi-neun in-neun-de u-yu-neun eop-seo-yo
कफी त छ, तर दूध छैन।
दुइटा बत्ती — एउटा भरिएको कफीको भाँडामा, अर्को रित्तिएको दूधको डिब्बामा
-
पहिल्यै उज्यालो भइसकेको
그 서류는 과장님이 가져갔어요.
geu seo-ryu-neun gwa-jang-ni-mi ga-jeo-ga-sseo-yo
त्यो कागज त हाकिमले लगिसक्नुभयो।
अघि एकपटक उज्यालो पारेकै कागजमाथि बत्ती फेरि फर्केर अडिन्छ
-
बत्ती सार्नु
오늘은 좀 쉬세요.
o-neu-reun jom swi-se-yo
आजचाहिँ अलिकति आराम गर्नुहोस्।
उज्यालोको धर्को पात्रोमाथि सर्दै गएर अरू दिनहरू नाघी 'आज' को कोठामा मात्र रोकिन्छ
-
फराकिलो उज्यालो
한국은 여름에 비가 많이 와요.
han-gu-geun yeo-reu-me bi-ga ma-ni wa-yo
कोरियामा गर्मीमा धेरै पानी पर्छ।
उज्यालो फैलिँदै गएर नक्सामा कोरिया देश नै एकैचोटि ढाक्छ
한국이 비가 와요 भनेको अहिलेको कुरा; 한국은 भनेको सधैंको कुरा।
सबै एउटै चित्रमा
은/는 अर्थ होइन, एउटा बत्तीको स्विच हो। आफ्नै खुट्टामा बाल्यो भने आजको कुराको मुख्य पात्र म हुन्छु; दुई ठाउँमा बाँड्यो भने कफीतिर उज्यालो, दूधतिर अँध्यारो हुन्छ; अघि उज्यालो पारेकै कागजमा फर्कायो भने 'त्यो कुरा नि' भन्ने हुन्छ। पात्रोमा सार्दै आजको कोठामा रोक्यो भने अरू दिन जे होस्, आज भन्ने हुन्छ; फैलाएर पूरै कोरिया ढाक्यो भने सधैंको कुरा हुन्छ। त्यसैले जहाँ 은/는 टाँसिन्छ, त्यहाँ 'यता हेर, बाँकी अँध्यारै भए पनि हुन्छ' भन्ने इशारा हुन्छ।