-고
-go
एउटै धागोमा उन्ने: जोड्ने अन्त्य '-고'
चित्र एउटै धागोमा एकपछि अर्को मोती उनिँदै जान्छ। धागो कहिल्यै टुट्दैन। '-고' ले दुई मोती छेउछेउ उन्छ, '-아서/어서' ले अघिल्लो कुरालाई पछिल्लोमा बग्ने गरी टाँस्छ — '손 씻고 먹어' केवल क्रम हो, '늦어서 죄송해요' भने बगेर आएको कारण।
-고 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
छेउछाउ उनिएका दुई मोती
저는 김치찌개 먹고 친구는 냉면 먹었어요.
jeo-neun gim-chi-jji-gae meok-go chin-gu-neun naeng-myeon meo-geo-sseo-yo
मैले किम्ची सुप खाएँ, साथीले चिसो नुडल।
एउटै टेबलमा किम्ची सुपको बटुको र चिसो नुडलको बटुको छेउछेउ राखिएको दृश्य।
-
क्रम अनुसार उनिएका
손 씻고 밥 먹어.
son ssit-go bap meo-geo
हात धोएर मात्र खाऊ।
धारामा भर्खर धोएको हात सीधै चम्चातिर जाने दृश्य — एउटा काम नरोकिई अर्कोमा जोडिन्छ।
-
एउटै धागोमा दुई गुण
이 방은 넓고 조용해요.
i bang-eun neol-go jo-yong-hae-yo
यो कोठा फराकिलो र शान्त छ।
फराकिलो खाली कोठाको भुइँमा घाम मात्र छ, कतै आवाजको नामनिशान छैन।
-
लगाएकै अवस्थामा
코트를 입고 나갔어요.
ko-teu-reul ip-go na-ga-sseo-yo
मैले कोट लगाएरै बाहिर निस्कें।
कोटको टाँक लगाएरै मूल ढोका धकेलेर बाहिर निस्कने दृश्य; कोट बाटोभरि शरीरमै रहन्छ।
'입고 나갔다' भनेको कोट लगाएरै निस्कियो भन्ने हो, लगाएर फेरि फुकालेको होइन।
-
नटुटेको धागो
지금 회의하고 있어요.
ji-geum hoe-ui-ha-go i-sseo-yo
म अहिले बैठकमै छु।
बैठक टेबलको वरिपरि मानिसहरू अझै बसेका छन्, अहिले पनि कुरा चलिरहेको छ।
'-고 있다' चलिरहेको कुरा हो। '-어 있다' (앉아 있다: बसिरहेको अवस्था) सँग नअल्मलिनुहोस्।
सबै एउटै चित्रमा
'-고' एउटै धागो हो। दुई बटुको छेउछेउ उन्यो भने सूची बन्छ; धोएको हात र चम्चालाई अघिपछि उन्यो भने क्रम बन्छ; 'फराकिलो' र 'शान्त' एकै ठाउँमा उन्यो भने गुणहरू थुप्रिन्छन्। त्यही धागोले कोटलाई ढोकाबाहिरसम्म तान्यो भने 'लगाएकै अवस्थामा' हुन्छ; बैठकमा अड्किएको धागो नटुट्दासम्म 'अहिले चलिरहेको' हुन्छ। त्यसैले '-고' लागेको अघिल्लो कुरा सकिएर हराउँदैन — वाक्य सकिँदासम्म त्यही धागोमा झुन्डिएर आउँछ।