坐
zuò
मेट्रो 'चढ्नु' लाई किन 坐 (बस्नु) भनिन्छ
चित्र घुँडा खुम्चाई शरीरको भार एक ठाउँमा झारी त्यही ठाउँसँगै रहेको चित्र। 坐 भार सिटमा झार्नु हो, 站 दुई खुट्टाले भार थाम्नु हो।
坐 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
सिटमा भार झार्नु
请坐，马上就好。
qǐng zuò, mǎshàng jiù hǎo
बस्नुहोस्, तुरुन्तै हुन्छ।
काउन्टरको कर्मचारीले हातले कुर्सी देखाउँछ, पाहुना घुँडा खुम्चाई बस्छ
-
गुडिरहेको सिट
我坐地铁去公司。
wǒ zuò dìtiě qù gōngsī
म मेट्रोबाट अफिस जान्छु।
मेट्रोको सिटमा स्थिर बसेको, झ्यालबाहिरको दृश्य पछाडि चिप्लिँदै जान्छ
-
कुन सिट छान्नु
我们坐在窗边吧。
wǒmen zuò zài chuāng biān ba
हामी झ्यालछेउ बसौं।
रेस्टुराँ छिरी कैयौं टेबुल पार गरी झ्यालछेउको टेबुलमा झोला राख्ने दृश्य
-
सिटमा अझै बस्नु
别急，再坐一会儿。
bié jí, zài zuò yíhuìr
हतार नगर्नुस्, अलिकति बेर बसेर जानुहोस्।
उठ्न खोजेको पाहुनाको गिलास फेरि भरिन्छ र कम्मर कुर्सीमै फर्कन्छ
-
सिट उल्टो जान्छ
我坐反了，得换车。
wǒ zuò fǎn le, děi huàn chē
उल्टो चढेँ, रेल फेर्नुपर्छ।
बसेको ठाउँबाट रुट नक्सा हेर्दै स्टेशनका नाम उल्टो गन्दै गएको चाल पाउने दृश्य
सबै एउटै चित्रमा
坐 एउटै चित्र हो — भार एक ठाउँमा झारेको। त्यो ठाउँ प्रतीक्षालयको कुर्सी भए "बस्नुहोस्" हुन्छ, गुडिरहेको रेलको सिट भए अफिस जाने तरिका हुन्छ। कुन सिट छान्ने भन्ने भए झ्यालछेउ बस्नु हुन्छ, अझै उठेन भने अलिकति बेर बस्नु हुन्छ। बसेको सिट उल्टो दिशा गयो भने गलत रेल चढ्नु हुन्छ।