上
shàng
खुट्टा टेकेकै क्षणदेखि सुरु: 上
चित्र भुइँबाट एउटा खुट्टा उठाएर कुनै मञ्चमाथि टेक्ने भाव। 上 मञ्चमाथि टेकेर त्यसभित्र पस्नु हो; 下 त्यही मञ्चबाट खुट्टा उठाएर बाहिर निस्कनु हो।
上 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
गाडीको भुइँमा खुट्टा
快上车，要开了。
kuài shàngchē, yào kāi le
छिटो चढ्नुहोस्, गाडी हिँड्न लाग्यो।
बस स्टपको भुइँबाट खुट्टा उठेर बसको खुड्किलो टेक्दै भित्रको भुइँमा बसेको दृश्य
-
कामको मञ्चमा टेक्नु
我每天八点上班。
wǒ měitiān bā diǎn shàngbān
म हरेक दिन आठ बजे काममा जान्छु।
बिहान अफिसको सँघार नाघेर कार्यालयको भुइँमा खुट्टा टेकेको दृश्य
-
कक्षाको मञ्चमा टेक्नु
我下午还要上课。
wǒ xiàwǔ hái yào shàngkè
दिउँसो मेरो अझै कक्षा छ।
कक्षाको ढोका धकेलेर भित्र पसी आफ्नो डेस्कअगाडि खुट्टा राखेको दृश्य
上课 पढाउने र पढ्ने दुवैले चलाउँछन् — त्यो मञ्चमा टेक्ने जो भए पनि हुन्छ।
-
सञ्जालमा चढ्नु
这里可以上网吗？
zhèlǐ kěyǐ shàngwǎng ma
यहाँ इन्टरनेट चल्छ?
मोबाइलको पर्दा बल्दै सिग्नलका धर्का भरिँदै गएर मान्छे सञ्जालमाथि उभिएको दृश्य
-
टेबलमा चढेर आउनु
菜马上就上。
cài mǎshàng jiù shàng
खाना अहिल्यै आउँछ।
भान्साबाट निस्केको थाल वेटरको हात हुँदै टेबलमाथि टक्क राखिएको दृश्य
सबै एउटै चित्रमा
上 भनेको एउटा खुट्टा कुनै मञ्चमाथि टेक्ने चित्र हो। गाडीको भुइँ टेक्यो भने चढ्नु हुन्छ, कामको मञ्च टेक्यो भने काममा जानु हुन्छ, कक्षाको मञ्च टेक्यो भने कक्षा लिनु हुन्छ। सञ्जाल टेक्यो भने इन्टरनेट चलाउनु हुन्छ, थाल टेबलमाथि चढ्यो भने खाना आउनु हुन्छ। त्यसैले 上 आउँदा बाहिर रहेको कुरा त्यो मञ्चमा खुट्टा टेकेर भित्र पसेको भाव सधैँ रहन्छ।