を
o
を कर्म जनाउने विभक्ति मात्र होइन — यो क्रियाको बाटो हो
चित्र क्रियाले छुँदै जाने एउटा रेखा। त्यो रेखाले जे छुन्छ, त्यसमा を टाँसिन्छ। を क्रिया गुज्रने रेखा हो, に क्रिया टक्क गाडिने एउटै बिन्दु।
を मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
हातमा लिएको कुरा
お弁当を買いました。
obentō o kaimashita
मैले खाजाको बाकस किनेँ।
दराजमा राखिएको खाजाको बाकस हातसँगै डालोभित्र सर्दै गएको चित्र
-
काम गरिने कुरा
この書類をコピーしてください。
kono shorui o kopī shite kudasai
यो कागजको फोटोकपी गरिदिनुहोस् न।
कागज फोटोकपी मसिनको सिसामा थिचिएको, त्यसमाथि बत्तीको धर्सो एक फेर गुज्रिएको चित्र
-
हिँडिने बाटो
毎朝この道を歩きます。
maiasa kono michi o arukimasu
हरेक बिहान म यही बाटो हिँड्छु।
बाटोको एक छेउदेखि अर्को छेउसम्म पाइलाका डोब लहरै परेको चित्र
-
निस्कने ठाउँ
七時に家を出ます。
shichi-ji ni ie o demasu
सात बजे म घरबाट निस्कन्छु।
मूलढोका खुलेको र शरीर चौकोसबाट बाहिर निस्किएको चित्र
-
बिताइने समय
長い冬を過ごしました。
nagai fuyu o sugoshimashita
लामो जाडो बितायौँ।
पात्रोका तीन पाना एक एक गरी पल्टिँदै जाडो पार भएको चित्र
जापानीमा 'बुझ्नु' र 'मन पर्नु' सँग を होइन が आउँछ — 日本語が分かります。
सबै एउटै चित्रमा
を भनेको क्रियाले पछाडि छाड्ने धर्सो हो। खाजाको बाकस समात्यो भने धर्सो त्यही सामानमा रोकिन्छ; कागज कपी गर्यो भने धर्सो कागजमाथि एक फेर गुज्रिन्छ; बाटो हिँड्यो भने धर्सो बाटैभरि लामो हुन्छ। ढोकाबाट निस्क्यो भने धर्सो घरभित्रबाट बाहिर जान्छ, जाडो बितायो भने उही धर्सो जमिनमा नभई समयमाथि कोरिन्छ। त्यसैले を को अर्थ नसोधी 'क्रिया कहाँ-कहाँ गुज्रियो' सोध्यो भने पाँचै प्रयोग एउटै रेखा हुन्छ।