たい
tai
たい មិនមែនជាបំណងទេ — វាជាដៃដែលលូកចេញពីខ្លួនយើង
រូបភាព ដៃមួយលូកចេញទៅមុខពីទ្រូងខ្លួនឯង។ ដៃនោះដុះចេញតែពីខ្លួនយើងប៉ុណ្ណោះ។ たい ជាដៃដុះចេញពីខ្លួនយើង ឯ たがる ជាការឈរមើលដៃដដែលនោះដុះចេញពីខ្លួនអ្នកដទៃ។
រូបភាពនេះលេចឡើងនៅកន្លែងណាក្នុង たい
-
ដៃកំពុងលូកឥឡូវ
今日は早く帰りたいです。
kyō wa hayaku kaeritai desu
ថ្ងៃនេះខ្ញុំចង់ត្រឡប់ទៅផ្ទះឆាប់។
ដៃមួយលូកចេញពីកៅអីការិយាល័យ ឆ្ពោះទៅដល់ទ្វារផ្ទះខ្លួនឯង។
-
អ្វីដែលដៃចាប់
冷たい水が飲みたい。
tsumetai mizu ga nomitai
ខ្ញុំចង់ផឹកទឹកត្រជាក់។
ដៃលូកទៅមុខ រួចក្តាប់ព័ទ្ធជុំវិញកែវទឹកត្រជាក់។
មុន たい ប្រើ が ធម្មជាតិជាង を ព្រោះវាជារបស់ដែលទាក់ចិត្ត មិនមែនរបស់ដែលយើងធ្វើលើ។
-
ដៃលូកដោយប្រុងប្រយ័ត្ន
ちょっと相談したいんですが。
chotto sōdan shitai n desu ga
ខ្ញុំមានរឿងចង់ពិគ្រោះជាមួយបន្តិច។
ដៃលូកចេញត្រឹមពាក់កណ្តាល រួចឈប់ មើលទឹកមុខអ្នកម្ខាងទៀត។
ចំពោះថ្នាក់លើ したいんですが ស្តាប់ទន់ជាង したいです។
-
ដៃដែលធ្លាប់លូកកាលពីមុន
昔は看護師になりたかったです。
mukashi wa kangoshi ni naritakatta desu
កាលពីមុនខ្ញុំធ្លាប់ចង់ធ្វើជាគិលានុបដ្ឋាយិកា។
ក្នុងរូបថតចាស់ ខ្លួនយើងកាលនៅតូចកំពុងលូកដៃទៅរកឯកសណ្ឋានគិលានុបដ្ឋាយិកា ឯថ្ងៃនេះដៃនោះធ្លាក់នៅចំហៀងខ្លួន។
-
ដកដៃមកវិញ
今日はあまり残業したくないです。
kyō wa amari zangyō shitakunai desu
ថ្ងៃនេះខ្ញុំមិនសូវចង់ធ្វើការបន្ថែមម៉ោងទេ។
ដៃដែលកំពុងលូក ត្រូវដកមកវិញ ហើយដាក់ចូលក្នុងហោប៉ៅ។
ទាំងអស់ក្នុងរូបភាពតែមួយ
たい មិនមែនច្បាប់ប្រាំទេ គឺដៃតែមួយ។ លូកឥឡូវនេះ វាក្លាយជាបំណងថ្ងៃនេះ; ក្តាប់ព័ទ្ធរបស់អ្វីមួយ នោះឈរនៅមុខវាគឺ が មិនមែន を; លូកត្រឹមពាក់កណ្តាលហើយឈប់ វាក្លាយជាការសុំដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ ដៃដែលធ្លាប់លូកកាលពីមុននៅសល់ជា たかった ហើយដៃដែលដកមកវិញក្លាយជា たくない។ ដូច្នេះរឿងត្រូវចាំមិនមែនប្រាំយ៉ាងទេ គឺមួយ៖ ដៃនេះដុះចេញតែពីខ្លួនយើងប៉ុណ្ណោះ។