想/要/打算
xiǎng / yào / dǎsuàn
जान मन छ, जाँदैछु, जाने योजना छ — खुट्टा कति अगाडि बढिसक्यो
चित्र टाउकोदेखि खुट्टासम्मको दूरी नाप्नुस्: 想 टाउकोभित्रै रहन्छ, 要 मा हात पहिल्यै अगाडि बढिसकेको हुन्छ, 打算 मा बाटो कागजमा कोरिसकिएको हुन्छ। 我要 सोझै माग्ने बोली हो — एक कप दिनुस्; 我想要 भने एक कदम पछि हटेर, मिल्छ भने एक कप चाहिन्थ्यो भन्ने नरम माग हो। पसलमा 我要 सहज हुन्छ, अनुरोध गर्दा 我想要 सुहाउँछ।
想/要/打算 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
टाउकोभित्रै रहने चाहना
我想去日本，可是没时间。
wǒ xiǎng qù Rìběn, kěshì méi shíjiān
जापान जान त मन छ, तर समय छैन।
टेबलमाथि टाँसेको जापानको फोटो हेरेर फेरि क्यालेन्डरका खाली कोठातिर आँखा फर्काएको दृश्य
-
मनले समातिरहेको कुरा
在国外待久了，特别想我妈做的菜。
zài guówài dāi jiǔ le, tèbié xiǎng wǒ mā zuò de cài
विदेशमा धेरै भयो, आमाले पकाएको खाना साह्रै सम्झिन्छु।
परदेशको खाना पसलमा चम्चा उठाउँदै आमाको भान्सा सम्झिएको दृश्य
想 पछि सीधै मान्छे वा खानेकुरा आयो भने त्यो सम्झना वा तिर्सना बुझिन्छ।
-
पहिल्यै बढेको हात
老板，我要一杯热美式。
lǎobǎn, wǒ yào yì bēi rè měishì
दाइ, एक कप तातो अमेरिकानो दिनुस् न।
काउन्टरपारि हात बढाएर मेनुको एउटा लहरमा औँला राखेको दृश्य
-
अब टेक्न लागेको खुट्टा
时间不早了，我要走了。
shíjiān bù zǎo le, wǒ yào zǒu le
अबेर भइसक्यो, म हिँडेँ है।
उठेर कुर्सी भित्र धकेल्दै ढोकातिर पहिलो पाइला चालेको दृश्य
要…了 भनेको चाँडै हुन लाग्यो भन्ने हो, चाहेको भन्ने होइन।
-
कागजमा कोरिएको बाटो
我打算明年换个工作。
wǒ dǎsuàn míngnián huàn ge gōngzuò
अर्को वर्ष जागिर फेर्ने सोचमा छु।
कापीमा अर्को वर्षको क्यालेन्डर खोलेर जागिर फेर्ने भनी लेखिराखेको दृश्य
सबै एउटै चित्रमा
जापान जान मन छ भन्ने कुरा टाउकोबाहिर निस्कँदैन — त्यही 想 हो — र आमाको खाना सम्झनु पनि टाउकोले नै समातिरहेको कुरा हो। एक कप तातो अमेरिकानो भने 要 हो, हात काउन्टरसम्म पुगिसकेको छ; म हिँडेँ है भन्नु पनि 要 हो, खुट्टा ढोकासम्म पुग्न लागेको छ। अर्को वर्ष जागिर फेर्ने भन्नु 打算 हो, बाटो कागजमा कोरिसकिएको। तीनलाई छुट्याउने कुरा चाहनाको ठूलोपन होइन, त्यो चाहना टाउकोदेखि खुट्टासम्म कति ओर्लियो भन्ने हो।