へ
e
へ មិនដែលទៅដល់ទេ — វាគ្រាន់តែបែរមុខ
រូបភាព ដូចជាបែរខ្លួនទៅទិសណាមួយ។ គ្មាននរណាសួរថាទៅដល់ឬនៅទេ សួរតែថាបែរទៅទិសណា។ へ គឺទិសដែលមុខយើងបែរទៅ, に គឺចំណុចដែលយើងទៅដល់ហើយចាក់ជាប់។
រូបភាពនេះលេចឡើងនៅកន្លែងណាក្នុង へ
-
ទិសដែលកំពុងឆ្ពោះទៅ
空港へ向かっています。
kūkō e mukatte imasu
យើងកំពុងធ្វើដំណើរទៅព្រលានយន្តហោះ។
ផ្លាកសញ្ញាព្រលានយន្តហោះផុសមកលើកញ្ចក់មុខឡាន ហើយចង្កូតបែរទៅទិសនោះ
-
ទិសដែលគេណែនាំ
こちらへどうぞ。
kochira e dōzo
អញ្ជើញមកតាមផ្លូវនេះ។
លាតបាតដៃចង្អុលទៅចុងច្រករបៀងម្ខាង ហើយបែរខ្លួនចៀសឲ្យគេដើរ
-
ទិសត្រឡប់ទៅស្រុក
来月国へ帰ります。
raigetsu kuni e kaerimasu
ខែក្រោយខ្ញុំត្រឡប់ទៅស្រុកវិញ។
ឈរជាមួយកាបូបលើស្មា បែរមុខទៅកាន់ទ្វារឡើងយន្តហោះត្រឡប់ទៅស្រុក
-
ទិសដែលចិត្តបែរទៅ
お母さんへ手紙を書きました。
okāsan e tegami o kakimashita
ខ្ញុំបានសរសេរសំបុត្រទៅម្ដាយ។
ឈ្មោះម្ដាយសរសេរនៅមុខស្រោមសំបុត្រ ហើយសំបុត្រត្រូវផ្ញើទៅទិសនោះ
នៅលើស្រោមសំបុត្រ គេប្រើ へ ច្រើនជាង に ព្រោះវាឲ្យអារម្មណ៍ថាសំបុត្រកំពុងធ្វើដំណើរទៅរកអ្នកនោះ។
-
ទិសដែលរាងកាយផ្លាស់ទៅ
一歩前へ出てください。
ippo mae e dete kudasai
សូមឈានមកមុខមួយជំហាន។
ដងខ្លួនបែរទៅចន្លោះទំនេរខាងមុខ ហើយជើងម្ខាងឈានចុះទៅទិសនោះ
ទាំងអស់ក្នុងរូបភាពតែមួយ
へ គឺព្រួញបង្ហាញថាយើងបែរទៅទិសណា។ ចង្កូតបែរទៅព្រលានយន្តហោះ ក៏ក្លាយជា «ឆ្ពោះទៅព្រលាន»; បាតដៃលាតទៅច្រករបៀង ក៏ក្លាយជា «អញ្ជើញមកតាមផ្លូវនេះ»; កាបូបបែរទៅទ្វារឡើងយន្តហោះ ក៏ក្លាយជា «ត្រឡប់ទៅស្រុក»។ សរសេរឈ្មោះម្ដាយនៅលើស្រោមសំបុត្រ ចិត្តក៏បែរទៅទិសនោះ; រំកិលចុងជើងទៅមុខមួយជំហាន រាងកាយក៏បែរទៅទិសនោះ។ គ្មាននរណាសួរថាទៅដល់ឬនៅទេ — へ និយាយតែទិសដែលយើងបែរទៅ។