伺う
ukagau
ហេតុអ្វីសួរ ស្តាប់ និងទៅជួប ជាកិរិយាតែមួយ
រូបភាព ជំហានកន្លះទៅខាងគេ ផ្អៀងក្បាល រួចហុចត្រចៀកនិងជើងទៅមុខជាមួយគ្នា។ 伺う បញ្ចុះជើងនិងត្រចៀកខ្លួនរួចខិតទៅជិត; お聞きになる លើកការស្តាប់របស់គេឡើងមួយកាំ។
រូបភាពនេះលេចឡើងនៅកន្លែងណាក្នុង 伺う
-
កន្លះជំហានជាមួយសំណួរមួយ
一つ伺ってもよろしいですか。
hitotsu ukagatte mo yoroshii desu ka
សូមសួរមួយសំណួរបានទេ?
សំណួរមួយកាន់នៅចុងម្រាមដៃ ខណៈខិតចូលកន្លះជំហានរួចឈប់ត្រង់នោះ។
ជាឃ្លាបើកគោលមុននឹងលើកសំណួរក្នុងកិច្ចប្រជុំ។
-
ហុចបន្ទាត់ទទេដើម្បីស្តាប់ឈ្មោះ
お名前を伺えますか。
o-namae o ukagaemasu ka
សូមសួរឈ្មោះលោកអ្នកបានទេ?
សៀវភៅបើកទាប បន្ទាត់ទទេមួយហុចទៅខាងគេ។
-
ជើងខ្លួនឯងដើរទៅ
明日、三時に伺います。
asu, sanji ni ukagaimasu
ស្អែកម៉ោងបីខ្ញុំនឹងទៅជួប។
ស្បែកជើងខ្លួនដាក់ចុះក្នុងប្រអប់ម៉ោងបីលើប្រតិទិន ត្រង់មាត់ទ្វារការិយាល័យគេ។
ជាទម្រង់បន្ទាបខ្លួនរបស់ 行く និង 来る — គោលពេលកំណត់ពេលទៅជួប។
-
ផ្អៀងតែត្រចៀក
お話は部長から伺っております。
o-hanashi wa buchō kara ukagatte orimasu
រឿងនោះខ្ញុំបានស្តាប់ពីលោកប្រធានហើយ។
ពាក្យចេញពីមាត់ប្រធាន ចូលតាមត្រចៀក ហើយកកកុញនៅក្នុងខ្លួនស្រាប់។
伺っております បញ្ចុះប្រយោគថែមមួយកាំ។
-
ក្បាលផ្អៀងលើប្រតិទិនគេ
ご都合を伺いたいのですが。
go-tsugō o ukagaitai no desu ga
ខ្ញុំចង់សួរពីពេលវេលាដែលលោកអ្នកទំនេរ។
មិនប៉ះប្រតិទិនគេ គ្រាន់តែផ្អៀងក្បាលមើលប្រអប់ទទេ។
ទាំងអស់ក្នុងរូបភាពតែមួយ
伺う មិនមែនន័យបីទេ គឺកន្លះជំហានតែមួយ។ ខិតចូលដោយកាន់សំណួរមួយ នោះជា «សូមសួរបានទេ»; ហុចបន្ទាត់ទទេក្នុងសៀវភៅ នោះជាការសួរឈ្មោះ; ឲ្យជើងដដែលនោះដើរដល់មាត់ទ្វារការិយាល័យគេ នោះជា «ខ្ញុំនឹងទៅជួប»។ ផ្អៀងតែត្រចៀក នោះជា «ខ្ញុំបានស្តាប់រួចហើយ» ហើយផ្អៀងតែក្បាលលើប្រតិទិនគេ នោះជាការសួរពីពេលដែលគេទំនេរ។