-(으)ㄹ까요
-(eu)lkkayo
आफ्नो सोचाइ अर्काको अगाडि राखिदिने बोली
चित्र आफ्नो टाउकोभित्रको सोचाइ निकालेर अर्काको अगाडि टेबलमा राखिदिने, अनि निर्णय उतैतिर धकेलिदिने चित्र। '-ㄹ까요' सोचाइ टेबलमा राखी हात झिक्नु हो, '-ㅂ시다' त्यही सोचाइ आफैं बोकी अगाडि लाग्नु हो। निर्णय सुम्पिने कि आफैं समाउने — फरक त्यति।
-(으)ㄹ까요 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
प्रस्ताव टेबलमा राख्दै
우리 커피 마실까요?
u-ri keo-pi ma-sil-kka-yo
हामी कफी खान जाऔं कि?
दुई कप कफी टेबलमा राखी हात झिकेर अर्कालाई हेरेको चित्र।
마셔요 भनेको निर्णय भइसकेको हो; 마실까요 भनेको छनोट उहाँलाई छाडेको हो।
-
म अघि सरूँ कि भनी सोध्दै
제가 도와드릴까요?
je-ga do-wa-deu-ril-kka-yo
म सघाऊँ कि?
उहाँले बोकेको झोलामा हात राखेरै, उठाउने कि नउठाउने उहाँको आँखा हेरी निर्णय गरेको चित्र।
-
अनुमान टेबलमा राख्दै
내일 비가 올까요?
nae-il bi-ga ol-kka-yo
भोलि पानी पर्ला जस्तो लाग्छ?
भोलिको मौसमको चित्र टेबलमा राखी औंलाले अर्कातिर सारिदिएको चित्र।
कसैलाई पक्का थाहा नहुनु ठिकै छ — सँगै सोचौं भनेको हो।
-
अनुमति अर्कालाई छाड्दै
지금 전화해도 될까요?
ji-geum jeon-hwa-hae-do doel-kka-yo
अहिले फोन गरे हुन्छ?
फोन टेबलमा राखी बटन थिच्ने काम अर्कालाई छाडिदिएको चित्र।
-
छनोट अर्कालाई सुम्पँदै
이 색이 나을까요?
i sae-gi na-eul-kka-yo
यो रङ बढी राम्रो होला?
दुई रङका नमुना सँगै राखी हात पछाडि लुकाएको चित्र।
सबै एउटै चित्रमा
-ㄹ까요 भनेको आफ्नो टाउकोभित्रको सोचाइ टेबलमा राखी हात झिक्ने काम हो। दुई कप कफी राखे प्रस्ताव, अर्काको झोलामा हात मात्र राखी पर्खे अघि सरूँ कि भन्ने सोधाइ, भोलिको मौसम सारिदिए सँगै हेरिने अनुमान, फोन राखिदिए अनुमति सुम्पिने कुरा, रङका दुई नमुनाअघि हात लुकाए छनोट सुम्पिने कुरा बन्छ। पाँचै दृश्यमा वस्तु टेबलमाथि छ, र अन्तिममा हात लगाउने अर्को मान्छे हो। त्यसैले -ㄹ까요 ले सोध्दा जानकारी बटुलिँदैन, निर्णयको अधिकार सर्छ।