말
mal
कोरियालीहरू किन भन्छन् "बोली नै बीउ बन्छ"?
चित्र मुखबाट निस्केर अर्को मान्छेसम्म तर्ने एउटा डल्लो। एकपटक तरेपछि फिर्ता आउँदैन, अनि आफैँ काम गर्न थाल्छ। 말 मुखबाट निस्केर तरेपछि हराउने डल्लो हो, 글 चाहिँ कागजमा खसेर त्यहीँ बाँकी रहने डल्लो हो।
말 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
डल्लो निस्कने गति
말이 너무 빨라요.
ma-ri neo-mu ppal-la-yo
तपाईं धेरै छिटो बोल्नुभयो।
मुखबाट डल्लाहरू नरोकिईकन उछिट्टिँदै आउँदा सुन्नेले अघिल्लो टिप्नै नपाउँदै अर्को डल्लो आइपुगेको दृश्य
-
एउटै समाजले साट्ने डल्लो
한국말 조금 해요.
han-gung-mal jo-geum hae-yo
म अलिअलि कोरियाली बोल्छु।
एउटै आकारका डल्ला एक हुलले घेरा बनाएर साटासाट गरिरहेको र मैले पनि दुई-चार डल्ला टिपेर बढाइदिएको दृश्य
दैनिक बोलीमा औपचारिक 한국어 भन्दा यही धेरै चल्छ।
-
तरेर आएको एउटा डल्लो
그 말은 못 들은 걸로 할게요.
geu ma-reun mot deu-reun geol-lo hal-kke-yo
त्यो कुरा मैले सुनेकै छैन भनौँ।
अगाडि खसिसकेको डल्लो नटिपीकन त्यहीँ छाडेर हिँडेको दृश्य
-
मैले पठाउँदै गरेको डल्लो
제 말 좀 들어 보세요.
je mal jom deu-reo bo-se-yo
मेरो कुरा पनि सुन्नुहोस् न।
हातमा भएको डल्लो अर्को मान्छेतिर सुइँकेर बढाउँदै लिन आग्रह गरेको दृश्य
-
खसेको डल्लो उम्रनु
말이 씨가 된다고 하잖아요.
ma-ri ssi-ga doen-da-go ha-ja-na-yo
बोलेजस्तै हुन्छ रे।
फालिएको डल्लो माटोमा पुरिएर टुसा हालेर माथि उम्रँदै आएको दृश्य
बोली माटोमा रोपिएको बीउझैँ उम्रन्छ भन्ने चित्र हो।
सबै एउटै चित्रमा
말 भनेको मुखबाट निस्केर अर्कोकहाँ पुगिसकेको डल्लो हो। डल्ला नरोकिईकन निस्किए बोली छिटो हो, एउटै आकारका डल्ला एक समुदायले साटासाट गर्छ भने त्यो त्यही समुदायको भाषा हो। खसेको डल्लो नटिप्नु भनेको नसुनेको मान्नु हो, आफ्नो डल्लो बढाएर लिन आग्रह गर्नु भनेको मेरो कुरा सुन्नुहोस् भन्नु हो। फालेको डल्लो माटोमा उम्रियो भने बोली नै बीउ बन्यो। त्यसैले 말 भएका वाक्यले आवाजको होइन, तरेको त्यो डल्लो अहिले कहाँ छ भन्ने कुरा गर्छन्।