-요
-yo
एउटै 가요, चार वटा वाक्य
चित्र वाक्यको अन्त्यमा राखिने सानो नरम तकिया। जस्तोसुकै वाक्य होस्, यो तकिया भए कुरा सुन्नेलाई बिस्तारै छुन्छ। -요 वाक्यको अन्त्यमा राखिने तकिया हो, -습니다 वाक्यले लगाउने सुट हो। एउटा कुरा नरम बनाएर दिन्छ, अर्को कुरा सिधा उभ्याउँछ।
-요 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
सिधै भन्दै
지금 가요.
ji-geum ga-yo
म अहिले जाँदैछु।
वाक्य सम्म परेर बस्छ, र त्यो टुंगिएको ठाउँमै तकिया बिस्तारै बस्छ।
-
स्वर उकासेर सोध्दै
어디 가요?
eo-di ga-yo
कहाँ जाँदै हुनुहुन्छ?
तकिया त्यही हो, तर वाक्यको पुछार त्यसमाथि अलिकति उफ्रिन्छ।
अक्षर उही हो, अन्त्यको स्वर मात्र माथि जान्छ।
-
सँगै जाऔं भन्दै
우리 같이 가요.
u-ri ga-chi ga-yo
हामी सँगै जाऔं न।
तकिया लागेको वाक्यले सुन्नेको पाखुरा समाएर सँगै तानेर लैजान्छ।
-
बिदा गर्दै
조심해서 가요.
jo-sim-hae-seo ga-yo
बाटोमा ख्याल गर्नुहोला।
जाने मान्छेको ढाडमा तकिया राखेर बिस्तारै ढोकाबाहिर पठाइदिने चित्र।
रूप त आदेशकै हो, तर तकिया भएकाले रुखो सुनिँदैन।
-
एउटै शब्दपछि टाँसिँदै
저요?
jeo-yo
म हो?
क्रिया नै नभएको एउटै शब्द, र त्यसमाथि टुसुक्क बसेको तकिया।
क्रिया नभए पनि 요 सिधै शब्दमा टाँसिन्छ।
सबै एउटै चित्रमा
-요 भनेको वाक्यको अन्त्यमा राखिने एउटै तकिया हो। सम्म परेर बस्यो भने बताउने कुरा, पुछार उफ्र्यो भने सोध्ने कुरा, पाखुरा तान्यो भने सँगै जाऔं भन्ने कुरा, जाने ढाड धकेल्यो भने बिदाइको कुरा बन्छ। क्रियाविहीन एउटै शब्दमाथि पनि त्यसै बस्छ — अर्थ नबदलिने, छुने तरिका मात्र बदलिने कुरा यही देखाउँछ। त्यसैले -요 भएको वाक्य जुनसुकै रूपमा आए पनि सुन्नेलाई पर धकेल्दैन।