轻
qīng
हल्का किन 'बिस्तारै' र 'सानो स्वर' पनि बन्छ
चित्र तराजुको पल्लामा राख्दा पनि त्यो पल्ला उल्टै माथि उठ्ने चित्र। 轻 आफ्नो पट्टि माथि उचाल्छ, 重 तल तान्छ।
轻 मा यो चित्र कहाँ देखिन्छ
-
तौल हल्का
这个包很轻，我自己拿。
zhège bāo hěn qīng, wǒ zìjǐ ná
यो झोला हल्का छ, म आफैं बोक्छु।
एक हातले उचाल्दा पाखुरा नरोकिएर माथि नै जाने चित्र
-
हात बिस्तारै
请轻一点，会疼。
qǐng qīng yìdiǎn, huì téng
अलि बिस्तारै गर्नुहोस्, दुख्छ।
थिच्ने हातको जोर घटाएर औंलाको टुप्पो मात्र छुने चित्र
क्रियापछि 'बिस्तारै, नरम' बन्छ
-
घाउ सामान्य
只是轻伤，放心吧。
zhǐshì qīng shāng, fàngxīn ba
सामान्य घाउ मात्र हो, ढुक्क हुनुहोस्।
एउटै ब्यान्डेजले छोपेर सकिने घाउको चित्र
轻伤 भनेको 'सामान्य चोट'
-
स्वर सानो
说话轻一点，孩子在睡觉。
shuōhuà qīng yìdiǎn, háizi zài shuìjiào
अलि सानो स्वरमा बोल्नुहोस्, बच्चा सुतेको छ।
मुखअगाडि हात राखी आवाज आधै बाहिर पठाएको चित्र
-
कम आँक्नु
别看轻自己。
bié kàn qīng zìjǐ
आफैंलाई कम आँक्नु हुँदैन।
आफू तराजुमा उक्लेर अंक जानाजान तल पढेको चित्र
看轻 'कम आँक्नु' भनी जमेको
सबै एउटै चित्रमा
轻 भनेको तल तान्ने बल झन्डै नभएको अवस्था हो। हातमा नभए झोला हल्का, थिच्ने हातमा नभए बिस्तारै गर्नु, शरीरमा नभए ब्यान्डेजले सकिने घाउ, स्वरमा नभए सानो स्वरमा बोल्नु, आफूलाई जोख्ने तराजुमा नभए आफैंलाई कम आँक्नु बन्छ।