想
xiǎng
ហេតុអ្វី «គិត» និង «នឹក» ជាអក្សរតែមួយ
រូបភាព រូបចិត្តទោរទៅម្ខាង ហើយត្រូវទាញទៅខាងនោះ។ 想 គឺចិត្តទោរទៅរក, 要 គឺដៃលូកយកពិតៗ។
រូបភាពនេះលេចឡើងនៅកន្លែងណាក្នុង 想
-
ចិត្តទោរទៅរបស់
我想喝一杯咖啡。
wǒ xiǎng hē yì bēi kāfēi
ខ្ញុំចង់ផឹកកាហ្វេមួយកែវ។
ឃើញកែវ ចិត្តរំកិលទៅរកកែវ ដៃដើរតាមក្រោយ
-
រំកិលក្នុងក្បាល
你想一下再回答。
nǐ xiǎng yíxià zài huídá
គិតបន្តិចសិនទើបឆ្លើយ។
គេឈប់ឆ្លើយ ហើយបង្វិលសំណួរក្នុងក្បាលម្តង
-
ទោរទៅមនុស្សនៅឆ្ងាយ
我很想我妈妈。
wǒ hěn xiǎng wǒ māma
ខ្ញុំនឹកម្តាយខ្លាំងណាស់។
អំបោះតឹងពីទ្រូងទៅរកមុខមាត់នៅស្រុកឆ្ងាយ
-
ការវិនិច្ឆ័យលំអៀង
我想这个价格太高了。
wǒ xiǎng zhège jiàgé tài gāo le
តាមខ្ញុំ តម្លៃនេះថ្លៃពេក។
ជញ្ជីងទ្រេតទៅខាង «ថ្លៃពេក» ហើយនៅស្ងៀមនៅទីនោះ
-
ទាញអ្វីដែលមិនទាន់មាន
我们得想个办法。
wǒmen děi xiǎng ge bànfǎ
យើងត្រូវរកវិធីមួយ។
មើលតុទំនេរ ហើយទាញផ្លូវមួយចេញពីក្បាលដែលទំនេរ
ទាំងអស់ក្នុងរូបភាពតែមួយ
想 គឺរូបតែមួយ៖ ចិត្តទោរទៅម្ខាង។ ទោរទៅកែវកាហ្វេ ក្លាយជាចង់ផឹក; ទោរចូលក្នុងខ្លួនហើយរំកិលសំណួរម្តង ក្លាយជាគិតពិចារណា។ ទោរទៅមុខមាត់ដែលនៅឆ្ងាយ ក្លាយជានឹក; ជញ្ជីងលំអៀងទៅម្ខាង ក្លាយជា «តាមខ្ញុំ»។ ទោរទៅទីទំនេរហើយទាញចេញ ក្លាយជារកឃើញវិធី។